घर थकले

घर थकले संन्यासी हळू हळू भिंतही खचते

आईच्या डोळ्यांमधले नक्षत्र मला भासवते



ती नव्हती संध्या मधुरा, रखरखते ऊनच होते

धग ओढुनी संधेवानी आभाळ पसरले होते



पक्षांची घरटी होती : ते झाड तोडले कोणी

एक एक ओंजळी मागे असतेच झर्यांचे पाणी



मी भिऊन अंधाराला, अडगळीत लपूनी जाई

ये हलके हलके मागे त्या दरीतली वनराई